Asıl adı Taceddin İbrahim olan Ahmedî, 14. yüzyıl Divan edebiyatı şairlerindendir. Öğrenimini Anadolu’da ve Mısır’da tamamlamıştır. Bir müddet Germiyanoğlu beylerinden Süleyman Şah‘ın yanında bulunmuştur. Osmanlı Şehzadesi Emir Süleyman tarafından da korunan Ahmedî, ömrünün çoğunu Bursa’da geçirmiştir. Divan kâtibi olarak bulunduğu Amasya’da ölmüştür. Edebî zevkindeki üstünlük, ifadesindeki titizlikle dikkati çeken Ahmedî’nin, 14. yüzyıl şairlerinin birçoğu üzerinde etkileri görülür. Divan sahibi Ahmedî’nin ayrıca Skendername ve Cemşid ü Hurşîd adlı mesnevi türünde iki eseri vardır.